Hitlerowski program zagłady narodu polskiego


Istnieje wiele sprzecznych materiałów dotyczących historii XX wieku. Mówi się, w propagandowym wydaniu historii, że to ZSRR i Niemcy hitlerowskie to były dwa (tożsame) systemy totalitarne, nastawione na niszczenie innych państw Europy. Niemcy hitlerowskie niosły faszyzm i szukały przestrzeni życiowej (niem. Lebensraum) dla rasy nordyckiej, a ZSRR próbował komunizować inne narody, wprowadzając na siłę znienawidzony socjalizm. Wedle zwolenników tej teorii, istnieją podobieństwa pomiędzy systemami: niemieckim i radzieckim. Działanie naczelnego wodza, monopartyjność, tworzenie obozów, walka ideologiczna, itd. – to tylko niektóre z powszechnie wymienianych.
W każdym razie, dwa systemy nazywane są zbrodniczymi, a co ciekawsi historycy, ich powstanie odwołują do Karola Marksa i jego dzieła „Kapitał”. Tyle bajek, a teraz fakty.


www.marcinlupkowski.pl
Spotkanie Wielkiej Trójki, decydującej o podziale dóbr po upadku III Rzeszy. 

Celem agresji hitlerowskiej na Polskę, 1 września 1939 roku była likwidacja państwa polskiego i zagłada narodu. III Rzesza rozpoczęła wojnę, walcząc z ludami słowiańskimi na wschodzie, dążąc do ich zgermanizowania. Głównym wrogiem Niemiec był Związek Radziecki. Niemcy poszukiwali urodzajnych ziem oraz taniej siły roboczej.
Ludy słowiańskie uznane zostały w ideologii hitlerowskiej za „mało wartościowe”, „podludzi”, „lud roboczy, miały zostać pozbawione swego narodowego i państwowego kierownictwa i stopniowo poddane wynarodowieniu i zagładzie.
Okupacja hitlerowska różniła się względem narodów Europy. Europa wschodnia miała zostać wynarodowiona a jej ludność usunięta.

II wojna światowa pociągnęła za sobą 30 010 087 ludzi, w tym:

straty Polski 6 028 000 osób, tj. 19,3%
straty ZSRR wyniosły 20 300 000 osób, tj. 67,64%

wg Raportu Rady Ekonomicznej i Socjalnej ONZ z 16 sierpnia 1946 roku.

Eksterminacja Polaków
Adolf Hitler jasno powiedział 22 sierpnia 1939 roku, że rozwiązanie kwestii wschodniej wymaga zniszczenia Polski i unicestwienia żywych sił nieprzyjaciela (Akten zur Deutschen Auswartigen Polityk 1919 – 1945, seria D, t. VIII, str. 171, 193, 469).
Polacy od 1939 roku byli sukcesywnie mordowani. Zadania takie wyznaczono obozowi w Stuttfofie pod Gdańskiem („Oberabschnitt Weichsel”) jako miejsca eksterminacji Polaków z Pomorza, obóz w Działdowie, więzienie Fort VII w Poznaniu czy „Pawiak” w Warszawie, „Zamek” w Lublinie.

W ramach walki z polską inteligencją zamordowanych zostało:

700 profesorów
5596 nauczycieli wszystkich typów szkół
177 bibliotekarzy
639 historyków sztuki i kultury
5619 sędziów, prokuratorów i adwokatów
10 500 lekarzy
2647 duchownych
30 000 przedstawicieli twórczej inteligencji

Na Polakach popełniono 50 000 różnych zbrodni w 20 000 miejsc kaźni.

Na terenie Europy hitlerowcy założyli 11 500 obozów i podobozów, więzień i gett, z czego ponad 3890 na ziemiach polskich. Służyły jako miejsca eksterminacji Polaków, Żydów i Cyganów. Naród polski w latach 1939 – 1945 znalazł się na granicy realnie grożącej zagłady.

W hitlerowskich obozach znalazło się 18 000 000 osób, z czego 11 000 000 osób zostało zamordowanych, tj. 61% ogółu.
W hitlerowskich obozach zagłady zginęło 5 100 000 Żydów, z czego 2 700 000 Żydów polskich.

Straty polskie można oszacować w następujący sposób:

- wskutek bezpośrednich działań wojennych – 644 000 osób
- wskutek terroru – 5 384 000 osób
- kalectwo fizyczne – 530 000 osób
- kalectwo psychiczne – 60 000 osób
- zachorowań na gruźlicę – 1 140 000 osób

Obozy koncentracyjne przetrwało 863 000 Polaków.
Na roboty przymusowe do Niemiec wywieziono 2 460 000 Polaków.
Wysiedlono 2 478 000 Polaków.
Wg obliczeń Biura Odszkodowań Wojennych potencjał polskiej pracy przymusowej dla III Rzeszy równa się 32 600 000 robotniko-lat (przeliczenie lat i ilości Polaków pracujących).

Bilans strat
Straty materialne Polski wyniosły 258,4 mld złotych wg stanu z 1938 roku. Po II wojnie światowej nastąpił spadek dochodu narodowego do 38,2 % w stosunku do 1939 r. Została zniszczona kultura, sztuka, życie społeczne. Na tych gruzach, komuniści wznosili państwo. Najwięcej strat rzeczowych w całej II wojnie światowej ponieśli Polacy. Kraj został ograbiony doszczętnie.

Stosunek Niemców hitlerowskich do Polaków ukazuje 6 lutego 1940 roku Hans Frank, który w wywiadzie dla „Volkischer Beobachter”, stwierdził że gdyby za każdym razem, gdy rozstrzela siedmiu Polaków miał kleić afisz, to nie starczyłoby lasów w Polsce na ich produkcję”.
Plan niemieckiej zagłady został zatrzymany dzięki ofensywie wschodniej przeprowadzonej przez Armię Czerwoną. W nowej rzeczywistości, III RP pomniki zbiorowe radzieckich i polskich żołnierzy, walczących z hitlerowskim planem zagłady zostały zniszczone. Polacy, zapomnieli i nie uszanowali miejsc pamięci.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

„Anioł Stróż” – sługa ludzkości?

Święta Inkwizycja

What we deserve?